Τρίτη, 3 Νοεμβρίου 2009

Εμφύλιος πόλεμος 1946-1949


Απόσπασμα από συνέντευξη της Έλλης Παππά


Οι αναλύσεις ( των αποφάσεων της Τρίτης Ολομέλειας) γίνονταν παράνομα πια -ήταν εκείνη η ιδιόμορφη περίοδος της ημιπαρανομίας- σε σπίτια, κατά ομάδες. Στη δική μας ομάδα, περίπου δέκα άνθρωποι, την ανάλυση την έκανε ο Βασιλειάδης. Κοντά του ήταν και ο δεύτερος γραμματέας, ο Παπαγγέλου. Μίλησε πάνω από μισή ώρα ο Βασιλειάδης, είπε πολλά, τελείωσε την ανάλυση και οι ακροατές μείναμε να κοιταζόμαστε αμήχανοι, προσπαθώντας να μαντέψουμε αν κάποιος είχε καταλάβει ποιες ήταν οι αποφάσεις εκείνης της "ιστορικής" Ολομέλειας. Ο Παπαγγέλου ανέλαβε να μας βγάλει από την αμηχανία -με τον γνωστό τρόπο: "ο σ. Γραμματέας ανέλυσε με σαφήνεια τις αποφάσεις, εγώ θα τονίσω μερικά σημεία" κ.λπ. κ.λπ. Τότε καταλάβαμε. Η Τρίτη Ολομέλεια ήταν η κήρυξη του πολέμου. Μπαίναμε πλησίστιοι στον εμφύλιο πόλεμο. Τι να λέγαμε; Καθώς θυμάμαι, καθένας κράτησε για τον εαυτό του τα αισθήματά του. Η απόφαση είχε ληφθεί, εμείς δεν είχαμε παρά να την εγκρίνουμε. Γι' αυτό σου λέω, πως η έγκριση εκείνης της απόφασης έγινε με υφαρπαγή. Αν κάποιος εξέφραζε αντίρρηση, θα αποκτούσε αμέσως τη ρετσινιά του δειλού - κι άντε μετά να τη βγάλεις από πάνω σου. Μα κανένας δεν έδειξε πολεμόχαρο ενθουσιασμό, χωρίσαμε σκεπτικοί, προσπαθώντας να κάνουμε μια πρώτη σκέψη για το τι θα σήμαινε για τον κόσμο των πόλεων ο ένοπλος αγώνας στα βουνά.