Οι "ομαίματοι" του Μεγαλέξανδρου

Είμαστε τόσο... απαλλαγμένοι από εθνικιστικά σύνδρομα, που, ακόμα και σε κουβέντες της παρέας, κάθε ιδεολογικής απόχρωσης, αποκαλούμε τους γείτονές  μας "Σκοπιανούς", σαν να λένε την αφεντιά μας "Αθηναίους", αποφεύγοντας το συνταγματικό τους όνομα.

Όντως, είναι γραφικοί και  πλαστογράφοι, επιστρατεύοντας σάρισες, πανοπλίες και ό,τι άλλο βάλλει ο νους τους, ενώ πριν λίγα χρόνια λέγανε και μαθαίνανε στα σχολειά τους ότι είναι Σλάβοι.
Όμως, δεν πρωτοτυπούν. 
Ο μύλος του εθνικισμού όλα τα αλέθει.

Κάνουν αυτό που έχουν κάνει και τόσοι άλλοι, κι εμείς, οι "Έλληνες", για να  επιβιώσουν σε έναν συγκερασμό εθνοτήτων, κατασκευάζοντας ψευδεπίγραφες ιστορικές ρίζες...

Και οι δικοί μας "Μακεδόνες" πόσο επίγονοι του Φίλιππου και του Αλέξανδρου είναι, όταν τυχαία βρέθηκαν στην αποδώ πλευρά των συνόρων, με συνοπτικές διαδικασίες;

Μέχρι τότε, ζούσαν όλοι μαζί στην ευρύτερη Μακεδονία και κανείς τους δεν ήξερε, ούτε τον ένοιαζε, πούθε κρατάει η σκούφια του.

Εν μια νυκτί, που λένε, τους έβαλαν, οι μεγαλοδύναμοι, έναν σκούφο ευκαιρίας και  σήμερα τους βάζουν οι ταγοί τους, ένθεν κακείθεν, να αποδείξουν ποιος, τρομάρα τους, είναι περισσότερο ομαίματος του Μεγαλέξανδρου....

Σκιαμαχίες...

Καιρός για τα "μικρά"

Προχθές, η Α. ψέλλισε ότι "δεν πρόκειται να πάρουμε το σπίτι των ανθρώπων" και τεντώσαμε το αυτί να ακούσουμε κι άλλα τέτοια, "μικρά" και καθημερινά!

Αλλά ένιωσε ότι λοξοδρόμησε, ότι ξέφυγε από τα "μεγάλα" και οραματικά και ξαναγύρισε στα ξύλινα...

Αφού μας καλείς να έλθουμε μαζί σου, γιατί δε μας λες πού θα μας πας, με λεπτομέρειες;

 Για να δούμε αν μας αρέσει, για να το πούμε και σε άλλους και να πάμε όλοι μαζί!

Ξέρεις, Α., η ψυχή και το σώμα έχουν μνήμη και το βήμα μας είναι μετέωρο, φοβισμένο,

γιατί έχουμε μάθει στην πολυχρωμία και συ μας δίνεις μόνο τις αποχρώσεις του μουντού!

Κατ' επίφαση

Ένας "καθυστερημένος" συναντήθηκε, μετά από χρόνια, με τον ξενιτεμένο παιδικό του φίλο.
Τον πήγε στα παλιά τους λημέρια 
Τίποτε δεν ήταν το ίδιο.
"Όλα έχουν αλλάξει, φίλε, ακόμη κι εγώ.
Από το 1984 έπαψα να είμαι "καθυστερημένος" και έγινα "πνευματικά ανάπηρος".
Τώρα είμαι "άτομο με ειδικές ανάγκες" και, αργότερα, ποιος ξέρει..."

Παναγιώτης Βουτόπουλος

O αστυφύλακας Παναγιώτης Βουτόπουλος  συνέλαβε στις 31 Μαΐου
1941 τον Απόστολο  Σάντα και το Μανόλη Γλέζο στην Ερμού για παράβαση του χρόνου κυκλοφορίας  και κράτησε τα στοιχεία τους («Αστυνομική Επιθεώρησις», 1 Σεπτ. 1950, τεύχος 26).

Όμως, προτίμησε να απολυθεί, παρά να προδώσει.

Δεν είχε το …μπόι των μελανοχίτωνων «Ελληναράδων».

Η πατρίδα δεν ξέχασε…

Οι ταγματαλήτες επάνδρωσαν την ελληνική χωροφυλακή.

Ο Σάντας και ο Γλέζος  ..ταξίδεψαν στην Ικαρία, στην Ψυττάλεια, στη Μακρόνησο…

Ο Παναγιώτης Βουτόπουλος δεν βρήκε θέση ούτε καν στις «μηχανές αναζήτησης».

"Καραμανλής ή τανκς"(ή πώς διαστρεβλώνεται η αλήθεια )

Βάσει όσων αναφέρει ο Μίκης στο "ΑΞΙΟΣ ΕΣΤΙ", όπου αφηγείται τη ζωή του.

Ο Μίκης είχε προγραμματίσει (καλοκαίρι του 1974)  συναυλίες στο "Καραϊσκάκη" και μετά να κάνει περιοδεία στα μεγάλα στάδια της επαρχίας.
Του τηλεφώνησε ο Μολυβιάτης, την ώρα που έκαναν πρόβες, και του μεταβίβασε την ...παράκληση του Καραμανλή να μην βγει από την Αθήνα.

"Είχα μεγάλη ψυχική φόρτιση, με είχε εκνευρίσει πολύ αυτό που είπε ο Καραμανλής...
 Δηλώνω εις επήκοον πάντων: Αρχίσαμε και τις απαγορεύσεις τώρα. Ωραία ξεκινάει η...δημοκρατία του κυρίου Καραμανλή.Τώρα μας εκβιάζει, δηλαδή  τώρα θα έχουμε ή τα τανκς ή τον Καραμανλή...".
"Την άλλη μέρα βγήκε η Βραδυνή με τίτλο "Καραμανλής ή τανκς" και με παγίδευσε, διότι εγώ το είπα με έννοια τελείως αντίθετη. Με παγίδευσε, γιατί είχα ήδη μιλήσει για λύση Καραμανλή".

Οι εξ ευωνύμων

Οριστικό λουκέτο στην επιχείρηση "Ευώνυμος" του Δήμου Ηλιούπολης, ελέω Μνημονίου.
Μα όνομα είναι αυτό, και μάλιστα σε τέτοιες εποχές;
Οι εξ ευωνύμων απάδουν προς τις ανάγκες ενός υγιούς Δήμου.
Το έθνος χρειάζεται  συσπείρωση, περισυλλογή και τέτοια αποπροσανατολιστικά ονόματα καλό είναι να εκλείψουν.

Ελέω θεού

Οι στρατηγοί  καθυστέρησαν να επέμβουν στη Λιβύη , γιατί βρέθηκαν αντιμέτωποι με ένα σοβαρό δίλημμα.
Έσπαγαν το κεφάλι τους πώς θα ξεχώριζαν οι "ανθρωπιστικές"  βόμβες  τούς ...δικούς τους, τους αντικαθεστωτικούς.
Με τα πολλά, ο γρίφος λύθηκε.

"Θα χτυπάμε", είπαν, "στο σωρό και ο θεός ας ξεχωρίσει τους καλούς απ' τους κακούς".

 Τζάμπα τα έχουν τα γαλόνια;